Ik kocht samen met mijn moeder een bakkerij 🥐

Of nou ja… bijna.

1,5 jaar geleden stonden we (een beetje impulsief) op het punt om een kleine bakkerij over te nemen. Geen ervaring met brood bakken. Geen horeca-achtergrond.

Wel veel passie voor werken met je handen, goede koffie, en de wens om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een plek te geven.

Na maanden praten, rekenen en dromen, deden we een bod. Het werd geaccepteerd. En toen trok de verkoper zich terug. In één telefoontje viel een toekomst waarvan we niet wisten dat we die wilden… in duigen.

Dat deed pijn. Maar het leerde me ook:

·       Soms ontstaan de mooiste dromen onderweg

·       En verdwijnen ze net zo snel weer

·       Je kunt teleurstelling omzetten in richting

Want door dat “nee” kwam er ruimte weer voor iets anders: een paar maanden wonen in het buitenland, waar Studio Bayu ontstond.

Misschien was dit gewoon nog niet het juiste moment.

En wie weet… komt die bakkerij er ooit nog. 🥖